Bij Zorggroep De Laren kijken we naar beweging zoals we naar alles kijken: vanuit de bewoner. Zonder vaste normen of schema’s is dat altijd ons vertrekpunt. Wat heeft iemand nodig om zich goed te voelen? Dat kan een wandeling zijn in de ochtendzon. Een paar gerichte oefeningen met de fysiotherapeut. Of samen bewegen op muziek die vertrouwd voelt.

Binnen onze visie werken we met de vier C’s: culinair, cultuur, cognitie en conditie. Die laatste, conditie, gaat over in beweging blijven binnen je mogelijkheden. Juist bij Parkinson zien we hoe belangrijk dat is. Beweging helpt om stijfheid te verminderen, balans te behouden en het lichaam actief te houden. Maar minstens zo belangrijk is wat het doet met het gevoel van eigen regie, met het zelfvertrouwen en met de verbinding met de omgeving.

We geloven niet in grote doelen die ver weg voelen. We geloven in kleine stappen die haalbaar zijn. In ritme, in herhaling en in het ervaren dat iets nog lukt. Juist voor bewoners die het vertrouwen in hun lichaam soms zijn kwijtgeraakt. Of zijn gaan geloven dat bewegen niet meer voor hen is weggelegd. Dan kan een klein moment al verschil maken. Een stukje wandelen is soms al genoeg om iets in gang te zetten. In het lichaam, maar ook in het hoofd.

In onze villa’s krijgt beweging daarom een vanzelfsprekende plek in het dagelijks leven. Zacht verweven in de dag, afgestemd op wie iemand is en wat iemand nodig heeft. Om het leven te blijven voelen. In elke stap, hoe klein ook.

Fotografie: Francine van der Wansem

Het bericht In beweging blijven, ruimte houden voor wat nog kan verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Door Vera Spaans

Mensen die een beetje voorovergebogen staan. Stijf, met een trillende hand. Iemand die niet meer soepel loopt, maar vooral een beetje schuifelt. Dat is het beeld wat mensen vaak hebben van iemand met de ziekte van Parkinson. Maar de symptomen zijn veel breder. Parkinson is een progressieve neurologische aandoening, een ziekte in de hersenen waarbij je steeds verder achteruitgaat. Een patiënt wordt steeds minder gevoelig voor de neutrotransmitter dopamine, die essentieel is voor je beloningssysteem, plezier, motivatie, beweging en concentratie. Dat beeld van die stijve, schuifelende patiënt klopt dus niet – het ziektebeeld is veel diverser.

Sociaal ongemakkelijk

‘Die fysieke klachten, die vinden mensen vaak nog wel draaglijk’, zegt Elbrich Postma (35), senior onderzoeker Leefstijl en Parkinson aan het Radboud UMC in Nijmegen. ‘Het zijn juist die andere klachten die als veel ingrijpender worden ervaren. Soms worden mensen een beetje star, ook in hun denken. Kunnen ze dingen minder goed onthouden. Soms worden ze heel impulsief, of krijgen ze brainfog en zijn ze midden in een gesprek opeens vertrokken. Zij zeggen vaak: die trillende hand, daar kan ik nog wel mee leven, maar dat ik afspraken vergeet en me daardoor sociaal heel ongemakkelijk of onhandig voel, dat vind ik heel vervelend.’

Niet-motorische symptomen

Juist dat soort symptomen, de niet-motorische, die zijn met medicatie minder goed te behandelen. Medicatie is heel fysiek gericht. Postma en haar team promovendi richten zich daarom op andere factoren, niet-farmacologische interventies, die ervoor zorgen dat de symptomen van Parkinson afnemen. Genezen kun je Parkinson nog niet, maar je kunt wel zorgen dat je er langer en prettiger mee door kunt leven. Meer bewegen speelt daarbij een heel belangrijke rol. ‘Dat hoeft helemaal niet superintensief te zijn. Als je normaal gesproken niets doet, is een kwartiertje wandelen per dag al leen enorme verbetering.’

Verschillende bewegingsvormen

Het beste is een combinatie van verschillende vormen van beweging. Aerobe inspanning, in de

volksmond cardio, zoals wandelen of fietsen, gecombineerd met krachttraining, rekken en strekken en oefeningen voor meer mobiliteit en balans, zoals tai chi of yoga. ‘We zien dat beweging ervoor zorgt dat de hersenen nieuwe verbindingen aan gaan leggen’, zegt Postma. ‘We weten niet hoe dat kan, we stellen alleen vast dat het gebeurt. En dat mensen zich daardoor beter gaan voelen.’

Inspirerend voorbeeld

Er zijn niet voor niets allerlei speciale Parkinsonsportgroepen: Parkinsondansen, Parkinsonboksen, Parkinsonklimmen. Postma: ‘Laatst was ik bij een klimgroep, die werd geleid door een man van begin zestig. Hij had Parkinson en klom mij er finaal uit, deed de hoogste routes, terwijl hij stukken ouder was dan ik. Hij was er al mee begonnen voor hij ziek was, en geen haar op zijn hoofd die eraan dacht er nu mee te stoppen. Hij voelde zich er juist heel goed bij. Als je Parkinson hebt en je hebt nooit geklommen, moet je misschien niet meteen de ingewikkeldste routes kiezen, maar ik vond hem wel een enorm inspirerend voorbeeld.’

Activeren is lastig

Het lijkt wat tegenstrijdig: mensen met Parkinson worden vaak stijver, en moeten dan juist meer bewegen? Is dat niet heel ingewikkeld?’ Dat werkt twee kanten uit’, legt Postma uit. ‘Op het moment dat je gaat bewegen, word je weer minder stijf. Daarom proberen we mensen altijd te motiveren dat wel te gaan doen. Maar het is lastig, hoor, want Parkinson werkt op je dopamine, dus op je beloningssysteem. We merken dat het vaak moeilijk is mensen te activeren.’

Alles is winst

Des te bijzonderder vindt ze het dat zoveel mensen toch bereid zijn mee te werken aan haar onderzoek: ‘Ze zeggen: voor mezelf helpt het misschien niet meer, maar zo kan ik een nieuwe generatie patiënten wel een beter leven bezorgen.’

De onderzoeken die Postma met haar team doet, leiden namelijk niet alleen tot mooie publicaties, maar worden ook direct toegepast in de praktijk. Vaak is het net het zetje dat patiënten nodig hadden om in beweging te komen. Want dat wil Postma vooral benadrukken: ‘Patiënten zitten zichzelf vaak in de weg. Die denken: beweging is niet meer voor mij weggelegd. Ik kan het niet, ik wil dit niet. Die houden zichzelf tegen. Wij zeggen: zoek iets wat je leuk vindt, er is niet één beste vorm, alles wat je actief gaat doen is winst. De sociale interactie alleen heeft al impact op je brein. Je moet gewoon ergens beginnen en je doelen niet te hoog stellen. Houd het haalbaar. Als je elke dag een uur wilt wandelen en je haalt dat niet, is de kans groot dat je denkt: zie je wel, ik kan het niet. Dan stop je weer. Als je elke dag iets kleins doet wat je vol kunt houden, ontstaat een nieuwe routine. En ook voor de kinderen van mensen met Parkinson geldt: ga vooral met elkaar op pad. Het is altijd al leuk om samen iets te doen, maar als het beweging is, is het extra goed.’

Het bericht ‘Een kwartiertje wandelen per dag is al een verbetering’ verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Als lid van branchevereniging SPOT neemt Zorggroep De Laren regelmatig deel aan bijeenkomsten waarin kennis, ervaringen en nieuwe inzichten worden gedeeld. SPOT is de brancheorganisatie van ondernemende zorgaanbieders die zich inzetten voor het verbeteren en vernieuwen van de zorg, met oog voor kwaliteit, innovatie en toekomstbestendigheid.

Geluk als wetenschap én praktijk

Geluksprofessor Patrick van Hees nam de aanwezigen op een humoristische en toegankelijke manier mee in de wetenschap achter geluk. Hij liet zien hoe kleine keuzes en dagelijkse gewoonten kunnen bijdragen aan meer plezier, verbinding en welzijn. Inzichten die niet alleen in het dagelijks leven, maar zeker ook in de zorg van grote waarde zijn.

Woongeluk begint bij aandacht

Ook oud-presentatrice Tineke de Nooij vertelde over haar ervaring met woongeluk in het Rosa Spier Huis. Haar verhaal maakte duidelijk hoe belangrijk een omgeving is waar aandacht, zelfstandigheid en verbinding samenkomen.

Werkgeluk bij Zorggroep De Laren

Namens Zorggroep De Laren werd daarnaast stilgestaan bij werkgeluk. Directeur Roy van Paassen vertelde hoe werkgeluk bij Zorggroep De Laren vorm krijgt in de praktijk. Met aandacht voor medewerkers, ruimte voor ontwikkeling en een cultuur waarin mensen zich gezien voelen. Een aanpak die er mede voor heeft gezorgd dat Zorggroep De Laren zich al vijf jaar op rij Beste Werkgever mag noemen.

Voor Zorggroep De Laren zijn woon- en werkgeluk geen losse begrippen. Het zijn belangrijke voorwaarden om bewoners een fijne woonomgeving te bieden én medewerkers met plezier hun werk te laten doen.

Een inspirerende middag die opnieuw bevestigde dat aandacht en welzijn onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Het bericht Inspirerende SPOTlightbijeenkomst over woon- en werkgeluk verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Voor deze editie spraken we met senior onderzoeker Leefstijl en Parkinson aan het Radboudumc in Nijmegen Elbrich Postma. Vanuit haar expertise deelt zij inzichten over Parkinson en de positieve invloed die bewegen kan hebben op het dagelijks functioneren en welzijn van mensen die met de ziekte leven.

Ook komt geriatriefysiotherapeut Maarten Fikse aan het woord. Maarten begeleidt regelmatig bewoners van onze villa’s en vertelt vanuit de praktijk hoe beweging kan bijdragen aan zelfstandigheid, zelfvertrouwen en het behouden van dagelijkse vaardigheden.

Daarnaast bevat deze editie een persoonlijk bewonersverhaal van mevrouw Van Harskamp van Villa Sluysoort. Zij vertelt openhartig over haar leven, haar passie voor het maken van quilts, het verlies van mogelijkheden die vroeger vanzelfsprekend waren en hoe zij in Villa Sluysoort opnieuw een thuis heeft gevonden.

Zoals altijd biedt Lares een combinatie van persoonlijke verhalen, deskundige inzichten en inspirerende voorbeelden uit de dagelijkse praktijk van onze villa’s.

De nieuwste editie ligt inmiddels in onze villa’s en wordt verspreid onder familieleden van bewoners, relaties, partners en andere betrokkenen van Zorggroep De Laren.

Het bericht Nieuwe editie van Lares staat in het teken van Parkinson en beweging verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Met een hoge respons van bewoners en eerste contactpersonen geeft het onderzoek een betrouwbaar beeld van hoe wonen, zorg en dienstverlening binnen onze villa’s worden ervaren.

De algemene tevredenheid komt uit op een 8,3. Bewoners waarderen vooral de persoonlijke aandacht van medewerkers, de kwaliteit van de zorg en het gevoel van veiligheid binnen de villa’s. Ook het wooncomfort krijgt een hoge waardering. Het eigen appartement wordt beoordeeld met een 8,8.

De resultaten laten zien dat bewoners ervaren dat medewerkers hen kennen als persoon en oog hebben voor wat voor hen belangrijk is. Dat sluit aan bij waar Zorggroep De Laren iedere dag opnieuw voor staat: aandacht voor de mens achter de zorgvraag.

Stijgende lijn op meerdere thema’s

Op verschillende onderdelen is de afgelopen jaren een duidelijke ontwikkeling zichtbaar. Zo geven bewoners aan dat zorgmedewerkers steeds beter op de hoogte zijn van hun persoonlijke situatie. Ook de waardering voor het zorgleefplan en het zorgalarmeringssysteem is gestegen. Daarnaast zien we dat eerdere verbeteringen op het gebied van zorg, welzijn, techniek en ondersteuning steeds vaker terugkomen in de ervaringen van bewoners.

Blijven luisteren en verbeteren

Het onderzoek biedt niet alleen inzicht in wat goed gaat, maar laat ook zien waar nog kansen liggen. Onderwerpen als informatievoorziening, het gebruik van CarenZorgt en de afstemming met mantelzorgers krijgen de komende periode extra aandacht.

De resultaten zijn inmiddels gedeeld met de Cliëntenraad en worden verder besproken binnen de villa’s. Samen met bewoners, familieleden en medewerkers werken we aan verbeteringen die bijdragen aan prettig wonen, passende zorg en een fijne leefomgeving.

Waardering voor bewoners en medewerkers

Wij bedanken alle bewoners en eerste contactpersonen die hebben deelgenomen aan het onderzoek. Hun ervaringen helpen ons om te blijven leren en verbeteren.

Tegelijkertijd zijn deze resultaten een mooie erkenning voor de inzet van onze medewerkers. Iedere dag zetten zij zich met betrokkenheid, deskundigheid en oprechte aandacht in voor onze bewoners. Want aandacht is het mooiste wat je kunt geven.

Het bericht Bewoners waarderen wonen, zorg en aandacht bij Zorggroep De Laren verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Gisteren, donderdag 4 juni, stonden we daarom niet alleen stil bij ons jubileum, maar vooral bij de mensen achter twintig jaar Zorggroep De Laren.

Gebouwd op twintig jaar aandacht

Met ruim 160 collega’s uit alle villa’s kwamen we samen bij Watergoed in Valburg om deze bijzondere mijlpaal samen te vieren. De locatie was omgetoverd tot een sfeervol festivalterrein met muziek, activiteiten, lekker eten en volop gelegenheid om elkaar te ontmoeten.

De energie zat er vanaf het eerste moment goed in en bleef tot ver in de avond voelbaar. Dankzij de inzet van N-Force1, Watergoed en alle betrokken partners werd een jubileumfestival neergezet dat tot in de kleinste details verzorgd was. Een dag waar nog lang over nagepraat én nagegenoten zal worden.

Achter alle gezelligheid schuilde natuurlijk een grotere betekenis. Het vormde de perfecte setting om samen terug te kijken op twintig jaar groei, ontwikkeling en mooie verhalen. En om vooruit te kijken naar alles wat nog komt.

Tijdens de opening werd stilgestaan bij de reis die Zorggroep De Laren de afgelopen twintig jaar heeft afgelegd. Van de eerste stappen tot de organisatie die we vandaag samen vormen. Een organisatie die inmiddels bestaat uit meerdere villa’s, honderden betrokken medewerkers en vooral uit de vele momenten van aandacht voor bewoners en hun naasten.

Samen het getal 20

Een van de meest indrukwekkende momenten van de dag was de gezamenlijke luchtfoto. Samen vormden aanwezige collega’s het getal 20. Een symbolisch beeld dat laat zien waar Zorggroep De Laren al twintig jaar op gebouwd is: betrokken mensen die iedere dag klaarstaan voor bewoners, familieleden en elkaar.

Verbinding tussen collega’s

Na de gezamenlijke foto kwam het jubileumfestival echt tot leven. Ondanks een stevige regenbui halverwege de middag liet niemand zich uit het veld slaan. Integendeel. Zodra het droog werd, stroomde het terrein weer vol met collega’s die zichtbaar genoten van de ontspannen sfeer, de muziek en vooral van elkaar.

De Zuid-Amerikaanse klanken van Sol y Luna zorgden vanaf het eerste moment voor energie en gezelligheid. Het muzikale trio liep tussen de collega’s door en bracht overal op het terrein sfeer. Er werd meegezongen en gedanst. Ook de Fotomeiden trokken over het terrein om spontane herinneringen vast te leggen, terwijl de videograaf de mooiste momenten van de dag verzamelde voor later.

Ook de verschillende activiteiten werden enthousiast bezocht. De karaoke van de Feestcaravan zorgde voor veel gezelligheid. Tussen de activiteiten door werd er gezellig bijgepraat en genoten van heerlijke hapjes. De Meisjes met Smaak verrasten collega’s gedurende de middag met luxe streetfood, waaronder taco’s, springrolls en pata. Later op de avond volgde nog een uitgebreide live-cooking barbecue van Watergoed, met als afsluiter vers Italiaans schepijs uit de sfeervolle ijskar.

Een absoluut hoogtepunt van de dag was de muziekbingo van Huub. Wat begon als een alternatief voor de geplande zeskamp vanwege het weer, groeide uit tot één van de meest besproken onderdelen van de dag. Met zijn aanstekelijke enthousiasme kreeg Huub de hele groep mee. Er werd fanatiek meegedaan, luidkeels meegezongen en vooral ontzettend veel gelachen.

Wat misschien nog wel het mooiste was: collega’s ontmoetten elkaar niet vanuit hun functie, maar als mensen. Mensen die samen bouwen aan dezelfde organisatie en een gezamenlijke overtuiging delen. Juist op zulke momenten wordt zichtbaar hoe sterk de onderlinge verbondenheid binnen Zorggroep De Laren is. Want hoewel iedere villa haar eigen karakter heeft, delen we allemaal dezelfde overtuiging: aandacht is het mooiste wat je kunt geven.

Gebouwd op aandacht

Twintig jaar Zorggroep De Laren is daarom niet alleen een jubileum van een organisatie. Het is een jubileum van alle mensen die hieraan hebben bijgedragen. Van collega’s van nu en vroeger. Van bewoners en familieleden. Van iedereen die heeft meegebouwd aan de warme omgeving die onze villa’s vandaag zijn.

Met trots kijken we terug op twintig mooie jaren. En met minstens zoveel enthousiasme kijken we vooruit naar de toekomst. Want wat er ook verandert, één ding blijft altijd hetzelfde: aandacht is het mooiste wat je kunt geven. Op naar de volgende hoofdstukken samen.

Het bericht 20 jaar Zorggroep De Laren: een jubileum gevierd met de mensen die het elke dag waarmaken verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Wat nu nog de eerste contouren van het gebouw zijn, vormt straks de basis van een warm thuis voor ouderen met een zorgindicatie. Hier komen wonen, welzijn en aandacht samen en kunnen bewoners hun leven zoveel mogelijk op hun eigen manier blijven voortzetten.

De komende periode wordt verder gebouwd aan de villa en wordt steeds beter zichtbaar hoe Villa De Weverij vorm krijgt. Via onze website en onze socials houden we geïnteresseerden op de hoogte van de voortgang en delen we regelmatig updates, foto’s en verhalen rondom de nieuwe villa.

Een goede fundering is de basis voor alles. Voor een gebouw, maar vooral voor het thuis dat Villa De Weverij straks voor bewoners, familie, medewerkers en de omgeving mag zijn.

De betekenis achter de naam

De naam Villa De Weverij is bewust gekozen en verweven met de geschiedenis van deze locatie. Aan de Molenstraat werd jarenlang gebouwd aan het merk Walra, met een confectieatelier waar kwalitatief hoogwaardig linnengoed werd vervaardigd.

De daadwerkelijke weverij bevond zich achter de panden aan de Markt, maar juist aan de Molenstraat kreeg Walra zijn gezicht en reputatie. Een plek waar vakmanschap, kwaliteit en aandacht samenkwamen en die voor veel mensen in Waalre nog altijd herkenning oproept.

Die geschiedenis leeft voort in de nieuwe bestemming. Een originele steen uit het voormalige confectieatelier krijgt straks een plek in de gevel van de villa als blijvende verwijzing naar het verleden van deze locatie.

Villa De Weverij wordt een thuis waar levensverhalen samenkomen en aandacht verweven zit in het dagelijks leven. Met respect voor wat hier was en ruimte voor nieuwe hoofdstukken.

Het bericht De fundering van Villa De Weverij is gelegd verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Tijdens deze editie stond duurzaamheid centraal. Op donderdag 21 mei waren we hiervoor te gast bij Het Groentelab van Wouter Leyn. Wouter werkte jarenlang in professionele keukens door heel Europa en zag van dichtbij hoe groot de afstand tussen voedsel en de herkomst ervan vaak is geworden. Vanuit die ervaring ontstond Het Groentelab: een plek waar duurzaamheid, seizoensproducten en circulair koken centraal staan.

Die visie sluit goed aan bij de manier waarop binnen Zorggroep De Laren naar voeding wordt gekeken. Lekker, vers, maar ook bewust. Met aandacht voor smaak, seizoensproducten, minder verspilling en slimmer omgaan met ingrediënten.

Tijdens het overleg gingen de koks met elkaar in gesprek over duurzaamheid en bewuster inkopen. Ook werd er praktisch gewerkt en geproefd. Zo leerden zij onder andere meer over fermenteren, inmaken en circulaire verwerking van producten. Een voorbeeld dat bij veel koks bleef hangen: van wortelschillen werden krokante wortelchips gemaakt, in plaats van ze weg te gooien.

Daarnaast werd gesproken over thema’s als afvalscheiding, eiwittransitie en vegetarische dagen. Onderwerpen die steeds belangrijker worden binnen het duurzaamheidstraject van Zorggroep De Laren.

Volgens Marco, Formulemanager Services & Hospitality bij Zorggroep De Laren, gaat duurzaamheid vooral over bewustwording in de dagelijkse praktijk. Over bewuster inkopen, slimmer omgaan met producten en samen kijken waar verspilling verminderd kan worden. “We willen als organisatie graag bijdragen aan een grotere maatschappelijke uitdaging. Daarom vinden we het belangrijk om kritisch te kijken naar hoe we omgaan met voeding, producten en verspilling. Juist in de dagelijkse praktijk kunnen kleine keuzes veel verschil maken.”

De middag zorgde voor nieuwe ideeën, praktische inzichten en veel gesprekken over hoe bewuster werken steeds meer onderdeel kan worden van het dagelijks werk in de keuken.

Het bericht Koks van Zorggroep De Laren op inspiratiesessie bij Het Groentelab verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

Met ongeveer veertig gasten, waaronder bewoners, familieleden en andere genodigden, stond de middag in het teken van Ineke Eisenburger, haar kunstcollectie en haar jarenlange verbondenheid aan het Afrika Museum in Berg en Dal. Als voormalig directeur en conservator speelde zij een grote rol in de ontwikkeling en nationale en internationale bekendheid van het museum.

Na een welkomstwoord van locatiemanager Peter Degger, die ook persoonlijke herinneringen deelde aan het Afrika Museum, vertelde auteur Ulrike Weinhold over het ontstaan van het boek. Twee jaar geleden ontstond het idee om een eerbetoon te maken aan Ineke Eisenburger als persoon én aan haar levenswerk.

Het boek laat een selectie zien uit de privékunstcollectie van Ineke Eisenburger en gaat over de relatie tussen mensen en de objecten waarmee zij zich verbonden voelen. Volgens Weinhold vertellen kunstwerken niet alleen iets over cultuur of geschiedenis, maar ook over de mens die ze verzamelt.

De titel Zout kan zichzelf niet proeven verwijst volgens Weinhold naar verbinding. Mensen hebben anderen nodig om zichzelf beter te leren kennen en begrijpen.

Tijdens haar lezing sprak Weinhold over de brede belangstelling en open blik van Ineke Eisenburger. Over haar vermogen om in zowel grote als kleine en onverwachte objecten iets bijzonders te zien. Volgens Weinhold kenmerken juist die nieuwsgierigheid en brede manier van kijken haar als mens. Eigenschappen die volgens haar niet alleen zichtbaar waren in haar werk voor het Afrika Museum, maar ook in haar persoonlijke collectie.

Ook noemde zij het boek een manier om iets van Ineke Eisenburger en haar verhaal vast te leggen voor de toekomst. Daarnaast sprak zij over het belang van het bewaren van verhalen, collecties en perspectieven die laten zien hoe veelzijdig mensen en culturen kunnen zijn.

Na de officiële overhandiging van het boek aan Ineke Eisenburger bleef het nog lang gezellig in de villa. Er werd geproost, nagepraat en veel herinneringen opgehaald. Mevrouw Eisenburger was zichtbaar ontroerd door het eerbetoon en alle mensen die speciaal voor haar aanwezig waren.

Het bericht Boekpresentatie voor Ineke Eisenburger in Villa Hamer verscheen eerst op Zorggroep De Laren.

activiteiten te organiseren voor zowel bewoners als mensen uit de omgeving, maken we de wereld van onze bewoners echt groter’, valt Peter met de deur in huis. Zo is er een succesvolle pilot geweest met de zogeheten Muziekvriendenkring, waarbij elke maandagochtend twaalf mensen (zes bewoners, zes mensen van buiten) samen muziek maken onder leiding van Caroline van Eijken, sopraan, actrice en theatermaker.

Peter: ‘Op deze manier ontstaan er nieuwe vriendschappen. We hebben zelf meegemaakt dat een bewoonster met vergevorderde dementie plots woord voor woord een Latijnse opera meezong! Met dit soort activiteiten verrijken we het leven van onze bewoners en daar doen we het voor.’ Naast de Muziekvriendenkring staat er dit jaar een soortgelijk project op het programma met bewegingslessen en dans voor ouderen.

Combinatie van zorg en welzijn

Toen Samira vijf jaar geleden begon bij Villa Hamer was haar opdracht haar collega’s mee te krijgen in haar enthousiasme en ervoor te zorgen dat ze echt als team werken en zorg en welzijn combineren. ‘Welzijnswerk is vaak nieuw voor mensen met een verpleegkundige opleiding’, vertelt ze. ‘Maar we hebben een vaste groep met grote onderlinge chemie. Iedereen heeft alles over voor de bewoners en elkaar. We leren allemaal een beetje gastvrouw te zijn en weten wat

van ziektebeelden, of je nou in de huishouding, de zorg of de horeca werkt. Dat loopt als een trein: het werkt echt.’

Dat zien we ook terug tijdens het informele werkoverleg op het kantoor van Peter om 11 uur. De sfeer is gezellig en ongedwongen. Van ieder team is er iemand aanwezig, inclusief de coördinerend verpleegkundige en de locatiemanager en er wordt een verslag gemaakt voor medewerkers die er niet bij zijn. Wat zijn aandachtspunten, wat staat er op het programma, vandaag en de komende tijd? Het overleg verloopt vlot en daarna vliegt iedereen weer uit naar de bewoners.

Beauty-ochtend

In de lichte en open serre is het vandaag een drukte van belang. Er geuren heerlijke oliën, er klinkt pianomuziek en bewoners lopen in en uit op wat de beauty-ochtend heet. Natasja is een masseuse die speciaal langskomt om handmassages te geven. ‘Veel bewoners vinden die handmassages heerlijk’, vertelt Samira. ‘Natasja heeft het ons ook geleerd, zodat we het zelf kunnen doen bij bewoners die dat fijn vinden.’ Tijdens de beauty-ochtend worden ook haren geknipt, nagels gevijld en gelakt en kleine schoonheidsbehandelingen gegeven. Gegiechel alom als we vragen of we een foto mogen maken van een mevrouw die net een gezichtsmasker krijgt aangebracht. Intussen smult iedereen ook nog van de mango-kwarktaart die een aantal bewoners gisteren samen heeft gemaakt.

Individuele aandacht

Naast het gezellige samenzijn in de serre zijn er individuele activiteiten voor bewoners die dat willen. Stefan is muziektherapeut in opleiding. Hij treedt al bijna tien jaar op in Villa Hamer waar hij liedjes uit vervlogen tijden zingt, maar nu doet hij ook een pilot waarbij hij individueel muziek maakt met bewoners. Met een meneer die in een rolstoel zit, oefent hij op djembé trommels in diens appartement. Samira: ‘Meneer is weliswaar slecht ter been, maar tijdens de avondverzorging dansen we met hem van zijn rolstoel naar de badkamer en zijn bed. Dat kan hij beter dan lopen, dat gevoel raakt hij niet kwijt!’

Ook ergotherapeut Geert werkt individueel met een mevrouw in haar appartement. Samen kloppen ze de kussen van haar bank op en wandelen ze door het appartement. Ze bepalen wat mevrouw wil en kan doen en kletsen ondertussen volop. ‘Ik kom hier vaak’, vertelt hij. ‘Veel bewoners ken ik al jaren. Ook al voordat ze hier woonden, omdat we allemaal uit de omgeving komen en korte lijnen hebben in het zorgnetwerk’. Dat is ook een speerpunt van Peter: ervoor zorgen dat de zorginstellingen in de omgeving optimaal samenwerken. Het werpt zijn vruchten af, vertelt hij: ‘Huisartsen, fysiotherapeuten, ergotherapeuten: ze komen allemaal in de villa en kennen onze bewoners vaak al. Ook vergaderingen van de stuurgroep kwetsbare ouderen, waarin we deelnemen, vinden hier plaats.’

Boom vol wensen

Peter: ‘We werken vanuit de bewoners en het principe van Positieve Gezondheid. Wat kan iemand nog wel en hoe kunnen we daar het beste aan bijdragen?’ Uit die gedachte is ook de wensboom ontstaan, een idee van Samira: ‘De boom gaat niet echt over de wens maar om het verhaal erachter; wat zouden mensen nog willen doen nu ze hier wonen. Dat zijn zulke mooie gesprekken en we proberen zoveel mogelijk wensen in vervulling te laten gaan.’ Vandaag staan er verse pannenkoeken op het menu, de wens van een bewoonster. Samira bakt ze zelf, midden in het restaurant. Iedereen zit te smullen.

Lezen in de bibliotheek

Na de lunch wordt het restaurant direct grondig schoongemaakt en gaan veel bewoners terug naar hun appartement. Sommige bewoners blijven in de serre, de huiskamer of de bibliotheek. ‘Waar is mijn boek?’, vraagt een bewoonster zich af terwijl ze met haar rollator de bibliotheek in komt lopen. ‘Ik heb overal boeken liggen. In mijn slaapkamer, bij de tv, zelfs in de auto toen ik nog reed.’ Nu heeft ze haar boek in haar appartement laten liggen. ‘Ik pak hier wel een nieuw boek, een John Grisham of Elizabeth George. Zij schrijft zo mooi, vind ik.’ Ze zoekt een plekje bij het raam met haar boek en Samira snelt toe om te vragen of ze een kopje thee wil. ‘Ik vind het fijn om hier te wonen. Ik heb geen kinderen en als je dan je huis uit moet, is dit wel de beste optie. Ik doe niet aan alle activiteiten mee, maar soms wel. Ik vind het alleen zo jammer dat ik niet meer kan autorijden; dat maakt me afhankelijk van anderen en dat was ik niet gewend.’

Rustige nachten

Om 15 uur is er nog een activiteit, gitaarmuziek in de serre en zelfs ’s avonds na het eten is er nog wat te doen. Peter en Samira vertellen: ‘Wij hebben elke avond een spel of een activiteit of kijken samen tv. Dat brengt veel rust en tevredenheid en bewoners slapen beter. We merken dat het ook ’s nachts minder onrustig is daardoor.’

We zijn er niet bij om dat zelf te ervaren, maar twijfelen geen moment aan hun woorden: uit alles blijkt dat de bewoners van Villa Hamer tevreden en op hun gemak zijn. En alsof iemand onze gedachten kan lezen, schiet een bewoonster in een rolstoel ons nog aan: ‘Het is weer zó’n leuke dag, we hebben zoveel gedaan!’

Derde editie Lares

Deze reportage staat in de derde editie van Lares, ons relatiemagazine. Blader hier door de digitale versie of vraag uw eigen editie aan.

Het bericht Reportage: Een dagje meelopen bij…. Villa Hamer verscheen eerst op Zorggroep De Laren.