Het is januari, buiten ligt nog wat sneeuw, maar binnen is het warm en knus. ‘Door
activiteiten te organiseren voor zowel bewoners als mensen uit de omgeving, maken we de wereld van onze bewoners echt groter’, valt Peter met de deur in huis. Zo is er een succesvolle pilot geweest met de zogeheten Muziekvriendenkring, waarbij elke maandagochtend twaalf mensen (zes bewoners, zes mensen van buiten) samen muziek maken onder leiding van Caroline van Eijken, sopraan, actrice en theatermaker.
Peter: ‘Op deze manier ontstaan er nieuwe vriendschappen. We hebben zelf meegemaakt dat een bewoonster met vergevorderde dementie plots woord voor woord een Latijnse opera meezong! Met dit soort activiteiten verrijken we het leven van onze bewoners en daar doen we het voor.’ Naast de Muziekvriendenkring staat er dit jaar een soortgelijk project op het programma met bewegingslessen en dans voor ouderen.
Combinatie van zorg en welzijn
Toen Samira vijf jaar geleden begon bij Villa Hamer was haar opdracht haar collega’s mee te krijgen in haar enthousiasme en ervoor te zorgen dat ze echt als team werken en zorg en welzijn combineren. ‘Welzijnswerk is vaak nieuw voor mensen met een verpleegkundige opleiding’, vertelt ze. ‘Maar we hebben een vaste groep met grote onderlinge chemie. Iedereen heeft alles over voor de bewoners en elkaar. We leren allemaal een beetje gastvrouw te zijn en weten wat
van ziektebeelden, of je nou in de huishouding, de zorg of de horeca werkt. Dat loopt als een trein: het werkt echt.’
Dat zien we ook terug tijdens het informele werkoverleg op het kantoor van Peter om 11 uur. De sfeer is gezellig en ongedwongen. Van ieder team is er iemand aanwezig, inclusief de coördinerend verpleegkundige en de locatiemanager en er wordt een verslag gemaakt voor medewerkers die er niet bij zijn. Wat zijn aandachtspunten, wat staat er op het programma, vandaag en de komende tijd? Het overleg verloopt vlot en daarna vliegt iedereen weer uit naar de bewoners.
Beauty-ochtend
In de lichte en open serre is het vandaag een drukte van belang. Er geuren heerlijke oliën, er klinkt pianomuziek en bewoners lopen in en uit op wat de beauty-ochtend heet. Natasja is een masseuse die speciaal langskomt om handmassages te geven. ‘Veel bewoners vinden die handmassages heerlijk’, vertelt Samira. ‘Natasja heeft het ons ook geleerd, zodat we het zelf kunnen doen bij bewoners die dat fijn vinden.’ Tijdens de beauty-ochtend worden ook haren geknipt, nagels gevijld en gelakt en kleine schoonheidsbehandelingen gegeven. Gegiechel alom als we vragen of we een foto mogen maken van een mevrouw die net een gezichtsmasker krijgt aangebracht. Intussen smult iedereen ook nog van de mango-kwarktaart die een aantal bewoners gisteren samen heeft gemaakt.
Individuele aandacht
Naast het gezellige samenzijn in de serre zijn er individuele activiteiten voor bewoners die dat willen. Stefan is muziektherapeut in opleiding. Hij treedt al bijna tien jaar op in Villa Hamer waar hij liedjes uit vervlogen tijden zingt, maar nu doet hij ook een pilot waarbij hij individueel muziek maakt met bewoners. Met een meneer die in een rolstoel zit, oefent hij op djembé trommels in diens appartement. Samira: ‘Meneer is weliswaar slecht ter been, maar tijdens de avondverzorging dansen we met hem van zijn rolstoel naar de badkamer en zijn bed. Dat kan hij beter dan lopen, dat gevoel raakt hij niet kwijt!’
Ook ergotherapeut Geert werkt individueel met een mevrouw in haar appartement. Samen kloppen ze de kussen van haar bank op en wandelen ze door het appartement. Ze bepalen wat mevrouw wil en kan doen en kletsen ondertussen volop. ‘Ik kom hier vaak’, vertelt hij. ‘Veel bewoners ken ik al jaren. Ook al voordat ze hier woonden, omdat we allemaal uit de omgeving komen en korte lijnen hebben in het zorgnetwerk’. Dat is ook een speerpunt van Peter: ervoor zorgen dat de zorginstellingen in de omgeving optimaal samenwerken. Het werpt zijn vruchten af, vertelt hij: ‘Huisartsen, fysiotherapeuten, ergotherapeuten: ze komen allemaal in de villa en kennen onze bewoners vaak al. Ook vergaderingen van de stuurgroep kwetsbare ouderen, waarin we deelnemen, vinden hier plaats.’
Boom vol wensen
Peter: ‘We werken vanuit de bewoners en het principe van Positieve Gezondheid. Wat kan iemand nog wel en hoe kunnen we daar het beste aan bijdragen?’ Uit die gedachte is ook de wensboom ontstaan, een idee van Samira: ‘De boom gaat niet echt over de wens maar om het verhaal erachter; wat zouden mensen nog willen doen nu ze hier wonen. Dat zijn zulke mooie gesprekken en we proberen zoveel mogelijk wensen in vervulling te laten gaan.’ Vandaag staan er verse pannenkoeken op het menu, de wens van een bewoonster. Samira bakt ze zelf, midden in het restaurant. Iedereen zit te smullen.
Lezen in de bibliotheek
Na de lunch wordt het restaurant direct grondig schoongemaakt en gaan veel bewoners terug naar hun appartement. Sommige bewoners blijven in de serre, de huiskamer of de bibliotheek. ‘Waar is mijn boek?’, vraagt een bewoonster zich af terwijl ze met haar rollator de bibliotheek in komt lopen. ‘Ik heb overal boeken liggen. In mijn slaapkamer, bij de tv, zelfs in de auto toen ik nog reed.’ Nu heeft ze haar boek in haar appartement laten liggen. ‘Ik pak hier wel een nieuw boek, een John Grisham of Elizabeth George. Zij schrijft zo mooi, vind ik.’ Ze zoekt een plekje bij het raam met haar boek en Samira snelt toe om te vragen of ze een kopje thee wil. ‘Ik vind het fijn om hier te wonen. Ik heb geen kinderen en als je dan je huis uit moet, is dit wel de beste optie. Ik doe niet aan alle activiteiten mee, maar soms wel. Ik vind het alleen zo jammer dat ik niet meer kan autorijden; dat maakt me afhankelijk van anderen en dat was ik niet gewend.’
Rustige nachten
Om 15 uur is er nog een activiteit, gitaarmuziek in de serre en zelfs ’s avonds na het eten is er nog wat te doen. Peter en Samira vertellen: ‘Wij hebben elke avond een spel of een activiteit of kijken samen tv. Dat brengt veel rust en tevredenheid en bewoners slapen beter. We merken dat het ook ’s nachts minder onrustig is daardoor.’
We zijn er niet bij om dat zelf te ervaren, maar twijfelen geen moment aan hun woorden: uit alles blijkt dat de bewoners van Villa Hamer tevreden en op hun gemak zijn. En alsof iemand onze gedachten kan lezen, schiet een bewoonster in een rolstoel ons nog aan: ‘Het is weer zó’n leuke dag, we hebben zoveel gedaan!’
Derde editie Lares
Deze reportage staat in de derde editie van Lares, ons relatiemagazine. Blader hier door de digitale versie of vraag uw eigen editie aan.
