Portretten van onze bewoners

Geboren en getogen in Den Haag, kan mevrouw Scharff-Vroom terugkijken op een bijzonder leven van maar liefst 101 jaar. Als baby werd haar toekomst door een dokter somber ingeschat: ‘Mevrouw, dit kindje wordt niet heel oud’ kreeg haar moeder te horen na het zoveelste huisbezoek. Maar telkens weer wist ze op wonderbaarlijke wijze te herstellen van ernstige kinderziektes. "Tsja, artsen kunnen ook niet alles weten. Of misschien was mijn moeder wel extra voorzichtig met mij, wie zal het zeggen," lacht ze nuchter.

De heer Maalste kende Zorgvilla Hamer al voordat hij er zelf kwam wonen. Zijn vrouw woonde hier toen ze niet meer zelfstandig thuis kon wonen. En hij bezocht haar dagelijks. Na haar overlijden werd het voor hem tijd om een zorgappartement te zoeken. En zo klopte hij opnieuw aan bij Villa Hamer. Wat bleek: het enige appartement dat toen vrij was, was precies het appartement waar zijn vrouw had gewoond. “Daar, in dat bed in de slaapkamer, heeft zij geslapen. En daar is zij ook overleden,” vertelt hij nuchter tijdens ons gesprek in zijn woonkamer. “Ik denk er niet te veel bij na, het zijn feiten.”

‘Ik ben al ruim 25 jaar actief in allerlei facetten van de zorg. Ik heb gewerkt met kinderen, jongeren met autisme, mensen met gedragsproblemen, de tbs… Maar de ouderenzorg was nieuw voor mij. Een interessante doelgroep, omdat de ouderenzorg in Nederland in mijn ogen vrij regulier is. “Dat mag wel anders”, dacht ik bij mezelf. Met méér oog voor welzijn en geluk.