Eerst doet u wat vaker boodschappen voor uw vader of moeder. U rijdt mee naar een afspraak en belt ’s avonds nog even om te horen hoe het gaat. Misschien noemt u dat helemaal geen mantelzorg. U doet het omdat het nodig is. Pas later merkt u hoeveel u bent gaan regelen en hoe vaak u ook thuis nog met de zorg bezig bent.
Vandaag, 10 november, de Dag van de Mantelzorger, staan we stil bij wat veel naasten van onze bewoners herkennen. Misschien zorgde u zelf jarenlang voor uw vader of moeder voordat die bij ons kwam wonen. Als wij de dagelijkse zorg overnemen, verandert er ook voor u veel. U hoeft minder te regelen en tijdens een bezoek is er dan weer meer ruimte om gewoon samen te zijn.
De rust dat er iemand dichtbij is
Jurgen vertelde in ons relatiemagazine Lares hoe dat voor hem was. Hij woont op ongeveer een halfuur rijden van zijn moeder, mevrouw Van den Berg. Als zij thuis was gevallen, gebeurde het soms dat hij eerder bij haar was dan de hulpdiensten. Sinds haar verhuizing is die onrust een stuk minder. ‘De grootste rust is dat er nu altijd iemand dichtbij is. Dat gevoel hadden we thuis niet.’
Ook voor zijn moeder veranderde er iets. Zij vertelt in Lares wat het haar bracht om weer mensen om zich heen te hebben: ‘Gezelligheid heb ik hier weer gevonden. Dat was ik kwijt.’
Met een gerust hart naar huis
Roy van Paassen, financieel directeur en mede-eigenaar van Zorggroep De Laren, vertelde in de jubileumeditie van Lares wat het voor hem betekent als naasten merken dat ze na een bezoek met een gerust hart naar huis kunnen. ‘Dan kunnen kinderen ook gewoon weer kind zijn, in plaats van mantelzorger. Hoe mooi is dat?’
Het kan tijd kosten om erop te vertrouwen dat u de dagelijkse zorg aan een ander kunt overlaten. Zeker als u jarenlang degene was die als eerste belde, langsging of iets regelde. We zijn blij dat we die zorg van u mogen overnemen. Zodat u aan het eind van een bezoek kunt denken: wat was het fijn om even samen te zijn.
