Bewoners in een kwetsbare fase van hun leven een thuis bieden is het mooiste van werken in de zorg

Esther van Dalen, directeur Zorggroep De Laren
Esther van Dalen, directeur Zorggroep De Laren

Ik ontmoet Esther in Villa Duinstaete, de zevende en nieuwste zorgvilla van Zorggroep De Laren. Energiek en enthousiast geeft ze mij een rondleiding door de villa aan de rand van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland in Bloemendaal. In de gemeenschappelijke ruimtes staan moderne meubels in rustige kleuren. Kleuren die overigens op een heel natuurlijke manier overvloeien in de kleuren van de natuur, aan de andere kant van de glazen puien.

‘Iedere villa trekt weer een ander, eigen type bewoner, aan’

‘De villa’s hebben stuk voor stuk een eigen identiteit. We hebben een villa met een dorpse sfeer en een villa met een stadse sfeer. We hebben een villa waar mensen erg op hun privacy gesteld zijn en een villa waar veel samen wordt gedaan. Die verscheidenheid maakt het werken voor Zorggroep De Laren leuk. Iedere villa trekt weer een ander, eigen type bewoner, aan.’

We lopen verder en komen aan in een ruim appartement, met een uitzicht zó mooi dat het net een schilderij lijkt. Bomen, duinen, weilanden... en in de verte grazen twee herten alsof ze van tevoren besteld zijn. Vanuit dit appartement zie je iets verderop één van de prachtige huizen in park Brederode liggen. Pal langs de villa lopen wandel- en fietspaden. Er is dus genoeg te zien.

‘In deze zevende villa hebben we met andere wensen rekening gehouden, dan in de eerste. Inmiddels weten we bijvoorbeeld, dat onze bewoners graag een eigen toilet willen voor hun visite. Dat een koelkast op stahoogte prettiger is dan op grondhoogte. Dat de gemeenschappelijke ruimtes op de begane grond ruimer moesten, met meer intieme hoekjes. En dat de schilderijen in de hal zo gemaakt moesten worden dat ze akoestisch dempend zouden zijn, omdat het anders te hol klinkt.’

‘We luisteren naar onze bewoners, ook naar wat niet gezegd maar wel bedoeld wordt’

Geluiden, geuren, kleuren, verlichting, de gebruikte materialen: alles draagt bij aan een comfortabele, luxe en veilige sfeer. ‘Maar dat is de buitenkant’, zegt Esther: ‘We onderscheiden ons vooral omdat we echt alles doen om iemand een warm thuisgevoel te geven. Dat onze bewoners zichzelf kunnen zijn en dat we aandacht hebben, ook voor de op het oog kleinere zaken, is voor ons het belangrijkst. Dat kan alleen als we onze bewoners ook echt kennen. En je leert elkaar alleen kennen als je luistert zonder te oordelen. We luisteren naar onze bewoners, ook naar wat niet gezegd maar wel bedoeld wordt.’

Ze wilde zelf altijd zuster worden. Een verschil kunnen maken voor mensen die kwetsbaar zijn. Maar haar moeder had toen al door dat haar dochter ook zakelijk slim was en vroeg zich af of dat talent, als verpleegkundige, wel genoeg benut zou worden. ‘Dat heeft mijn moeder goed gezien’, lacht ze.

Ze deed de opleiding tot verpleegkundige, zoals ze in haar hoofd had. Werkte een paar jaar in een klein ziekenhuis in Zwitserland, maar voelde dat ze nog niet uitgeleerd was. Er volgde een studie Gezondheidswetenschappen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, vergelijkbaar met bedrijfskunde maar dan voor zorgorganisaties. En sindsdien heeft ze als manager gewerkt. Vaak op het grensvlak van ziekenhuis en thuiszorg. ‘Ik wil dat het ertoe doet waar ik mee bezig ben, echt verschil maken.’

‘Je ziet direct waar je het voor doet’

Haar functie als directeur ervaart ze als de leukste baan die er is. ‘Door de korte lijnen en de kleinschaligheid kan ik écht verschil maken. Zoals ik vroeger al graag wilde. Je ziet direct waar je het voor doet. Ik ken veel bewoners en hun familieleden. En ook de meeste medewerkers van alle villa’s. In tegenstelling tot grote organisaties, waar vaak veel lagen tussen zitten en alles veel anoniemer is.’

Tijdens haar studie werkte ze, om wat bij te verdienen, als wijkverpleegkundige in de wijken Charlois en Feyenoord in Rotterdam. Zogenaamde achterstandsbuurten. ‘Ik heb daar veel gezien en weet dat sommige mensen gewoon meer pech hebben dan anderen. Alleen al de start van je leven, waar staat je wieg? Dit heb je niet in de hand. Sindsdien verbeeld ik me niks.’

‘We doen het écht samen. Iedereen is enthousiast en gedreven’

Als belangrijkste in haar rol noemt Esther vertrouwen. ‘Mensen moeten vertrouwen in mij hebben. Weten wat ze aan mij hebben. Dat ze mij zien als sparringpartner, maar ook als iemand die duidelijkheid en richting geeft.’ Eigenschappen die ze in haar collega’s zoekt zijn samenwerken, ervoor gaan, niet klagen en denken in oplossingen. Met haar team bij Zorggroep De Laren is ze dan ook meer dan tevreden. ‘We doen het écht samen. Iedereen is enthousiast en gedreven en altijd op zoek naar oplossingen. En het welzijn en het welbevinden van de bewoner staat altijd voorop.’

Esther komt uit een ondernemersfamilie. Haar vader had een technisch installatiebedrijf en ze hadden een winkel aan huis. Dat de klant áltijd voor gaat kreeg ze met de paplepel ingegoten. Nog een boodschap vanuit haar jeugd? Pas je altijd aan je klant aan. Oké, nog één dan, omdat ze in een dorp woonden gold ook: je moet het met elkaar doen. Hou het goed samen.

Bevlogen vertelt ze over haar functie als directeur bij Zorggroep De Laren. Ze hoopt er nog jaren onderdeel van te zijn. Het is een uitdagende baan. Het kenmerkt haar. ‘Ik fungeer graag op het grensvlak van zorg en bedrijfsvoering. In de particuliere zorg komt dat heel erg samen. In mijn carrière heb ik eigenlijk alle functies wel gehad. Van afwashulp en verpleegkundige tot locatiemanager. Is de nood hoog - zeker in de coronaperiode - dan helpen we elkaar. De leukste functies, zijn de functies waarin je contact hebt met de bewoners. Maar dat is bij ons eigenlijk bij alle functies het geval.’ Haar vrije tijd brengt ze graag door met haar man en hun drie honden (van het Kooiker-ras). Daarnaast vindt ze ook nog tijd voor haar hobby, dwarsfluit spelen in het harmonie orkest waar ze al heel lang bij speelt.

‘Bewoners in een kwetsbare fase van hun leven een thuis bieden is het mooiste van werken in de zorg’

Zoals gezegd doet Esther haar uiterste best om alle bewoners van de zeven villa’s bij naam en gezicht te kennen. En het liefst ook hun kinderen. Ze geniet van de kleurrijke mensen die ze op deze manier ontmoet. Allemaal mensen die op de één of andere manier hun sporen hebben verdiend. ‘De diversiteit van bewoners, het ontmoeten van bijzondere mensen met ieder een eigen levensverhaal. Om hen in een kwetsbare fase van hun leven een geborgen thuis te kunnen bieden, vind ik één van de mooiste aspecten van het werken in de zorg. Onze bewoners weten over het algemeen goed wat ze willen en dat houdt het werken hier dan ook dynamisch. Ik hou ervan om verwachtingen uit te laten komen, zolang deze reëel zijn.’

Het leven voortzetten dat men gewend is, daar gaat het om

Autonomie is - naast het thuisgevoel - het belangrijkste dat ze de bewoners gunt. ‘Mensen die al hun hele leven eigen keuzes maken, kunnen dat bij ons zoveel mogelijk blijven doen’. Maar het staat voor zoveel meer. Het leven voortzetten dat men gewend is, daar gaat het om! ‘De bewoner écht zien en kennen’, voegt Esther er met een lach aan toe.

‘Bevlogen medewerkers en tevreden bewoners, dan is mijn werkdag geslaagd.’ Het zit volgens Esther vooral in de kleine dingen. Een moment van contact met een bewoner. Een mooie activiteit in een villa. Collega’s die met een brede glimlach op hun gezicht rondlopen. ‘Ik ga erg voor het resultaat. Soms gaat dat vrijwel vanzelf. Soms moet ik iets meer geduld hebben.’ Dat geduld een schone zaak is, blijkt uit het feit dat Zorggroep De Laren zich een jaar lang tot de categorie ‘Beste Werkgevers’ mag rekenen. ‘Ontzettend trots ben ik. Op de organisatie, op het team. Mooi om te zien dat alle energie die je er samen in steekt gezien en gewaardeerd wordt.’

Direct contact